حدیث مبلِّغ

توکل بر خدا رمز پیروزی
امام محمد باقر (علیه‌السلام)

 قال علیه السلام لجابر الجُعفی، یا جابرَ: «مَن هذَا الَّذی سَأَلَ اللَه تَبارَکَ وَ تَعالی فَلَم یُعطِهِ أَو تَوَکَّلَ عَلَیهِ فَلَم یَکفِهِ أَو وَثِقَ بِهِ فَلَم یُنجِهِ»

 ای جابر! چه کسی از خداوند تبارک و تعالی درخواستی کرده و خداوند درخواست و خواهش او را نپذیرفته و به او عطا نکرده است؟ یا اینکه چه کسی به خداوند توکّل و تکیه کرده و خداوند او را کفایت ننموده است؟ یا اینکه چه کسی است که به خداوند اعتماد و اطمینان کرده و خداوند را نجات و رهایی نداده باشد؟

بحارالانوار

آخرین نظرات

  • با سلام خدمت تمامی زحمت کشان و اساتید مدرسه علمیه از سایت و مطالب ان بسیار استفاده می کنیم.

سایتهای مرتبط

روشهای تبلیغی

پژوهشهایی در عرصه تبلیغ ۱

روش های تبلیغی

تبلیغ از عرصه های مهم وظایف هر مسلمان محسوب می شود. اما این عمل بدون آگاهی از روش های مؤثر در این امر نتیجه ای قابل اعتنا نخواهد داشت. از این رو فراگیری روش های مهم و اساسی در تبلیغ بسیار حائز اهمیت می باشد...

محمد کرتي

روش هاي تبليغي
الف / ۱- حكمت
 برخي افراد، داراي روحيه اي منطقي هستند و مسائل را جز از راه برهان و استدلال و فكر نمي پذيرند و تا مطلب، رنگ عقلي به خود نگيرد، بدان گردن نمي نهند. اينان را نمي توان با انگيزش و يا احساسات به راه آورد، بلكه ضرورت دارد با تكيه بر انديشه و استدلال، پيام را شكل منطقي داده و به آنان ارائه كرد.

الف / ۲- موعظه
 افرادي نيز هستند كه داراي روحيه اي سركش و بي قرارند و خواست ها و گرايش ها و كشش هايي طوفاني و احساسات و عواطفي جوشان دارند. اين افراد، تاب شنيدن مطالب خشك و استدلالي را ندارند و بايد از رهگذري به آنان نزديك شد كه اين زبانه هاي سركش، فروكش كرده و با آرامي به تفكرشان وا دارد. اين رهگذر، همانا موعظه است.
موعظه، مانند صيقلي است براي انساني كه در زير غبار ميل ها و هواها و احساسات، روح خويش را تيره و آلوده ساخته است. موعظه، زنگ بيدار باشي است براي وجدان هاي غافل و تجديد حياتي است براي انسان هاي خفته و مدفون.
امير بيان حضرت علي عليه السلام مي گويد (۱) : المواعظ صقال النفوس وجلاء القلوب؛ «موعظه ها، صيقل دل ها و باعث روشني قلوب اند.» بالمواعظ تنجلي الفظة بوسيله موعظه، غفلت ها و تاريكي ها زدوده مي شوند. ثمرة الوعظ الانتباه نتيجه و ميوه وعظ، بيداري است.
قرآن كريم، موعظه را مقيد به «حسنه» كرده است يعني، در موعظه، از خشونت بايد پرهيز، و با نرمي رفتار كرد.
علامه طباطبايي، رحمة الله عليه، گويد:
حسن موعظه، از جهت حسن اثر آن در احياي حق مورد نظر است و حسن اثر، وقتي است كه واعظ، خودش، به آن چه وعظ مي كند، متعظ باشد، و از آن گذشته، در وعظ خود، آن قدر حسن خلق نشان دهد كه كلام اش در قلب شنونده، مورد قبول بيفتد و قلب، با مشاهده آن خلق و خوي، رقت يابد و پوست بدن اش جمع شود و گوش اش آن را گرفته، چشم در برابرش خاضع شود... (۲)
نوع مسائلي كه در مواعظ مطرح است، عبارت است از: تقوا، زهد، دنيا، طول امل، هواي نفس، عبرت از گذشته گان، اهوال مرگ و قيامت...

الف / ۳- مجادله
 مبلغ، ممكن است با افرادي رو به رو شود كه در مقابل پيام، از خود سر سختي نشان دهند و در برابر مطالب برهاني و استدلالي و يا مطالب موعظه اي و نرم كننده، مقاومت كنند، لذا مبلغ، در اين مرحله، بايد از راه جدل وارد شود.
 جدل، بحثي است كه بين دو نفر رد و بدل مي شود تا يكي ديگري را از موضعي كه دارد، منصرف كند و زمينه را براي اثر گذاري پيام فراهم سازد. شايد بتوان گفت كه سخت ترين مرحله تبليغ، تغيير و تصرف در عقيده مخاطب است؛ چرا كه ارزشمندترين دارايي هر فرد، باورهاي دروني او است و دست بردن در چنين دارايي، كار ساده اي نيست. بنابراين، اگر مبلغ بخواهد رسوبات فكري مخاطب را بزدايد، بايد دقت كرده و بهترين طريق ممكن را اتخاذ كند.
نكاتي كه در جدال احسن، بايد مراعات كرد، به اين شرح است:

۱- آزادي
 از آن جا كه باور و عقيده را نمي توان با زور و اكراه، تغيير داد، ضرورت دارد كه تبليغ، در جوي آرام و آزاد صورت پذيرد و مخاطب، فرصت اظهار عقيده را بيابد. اگر شخص مخاطب احساس كند كه پيام رسان در صدد تحميل عقيده خود به او نيست، بلكه با دلايل منطقي تلاش دارد تا حقيقت را ارائه كند، انگيزه بيش تري براي قبول پيام دروي به وجود مي آيد.

۲- شخصيت
 در مقام مجادله، بايد از هر گونه مشاجره و كوچك شمردن مخاطب، احتراز جسته و شخصيت او را محترم شمرد. مبلغ، نبايد به مخاطب خود بگويد: «الآن اثبات مي كنم كه شما اشتباه مي كنيد!»
چنان چه مبلغ بخواهد با بي حوصله گي و رفتار انفعالي، در نخستين برخورد، عقيده و باور مخاطب را به باد استهزا و تمسخر بگيرد، عملا، امكان برقراري هر گونه ارتباط را از ميان برده و او را به دفاع از عقايد خود وادار خواهد كرد و از سوي ديگر، كينه و نفرت وي را شعله ور خواهد ساخت. امير المؤمنين عليه السلام مي فرمايد:
الافراط في الملامة يسب نار اللجاجة.(۳)
؛ افراط و زياده روي در سرزنش و ملامت، باعث شعله ور شدن آتش لجاجت و عناد مي گردد.

۳- تفاهم
 پيام رسان، آگاه، بايد بحث را از مطالبي كه مورد پذيرش طرف مقابل است، آغاز كند و از اين راه وي را مجاب سازد.

پی نوشت:

۱) غرر الحكم و درر الكلم، ج ۷، ص ۴۰۸.
۲) الميزان، ج ۱۲، ص ۳۷۲.
۳) غرر الحكم، ج ۷، ص ۳۵۹.

منبع: ماهنامه اطلاع رساني، پژوهشي، آموزشي مبلغان شماره۱.

افزودن دیدگاه جدید